Chciałem w sercu swym zagłuszyć
Szmery sadu, wiatr nad stepem,
Gdzie przy wtórze bzykań muszych
Wyrastałem na poetę.

A tam teraz także jesień,
Klony zaglądają w okna,
Sęki łap nurzają w strzesze -
Chcąc znajomych starych spotkać.

Nie ma ich już między swemi,
Tylko miesiąc przy jaworach
Znaczy piędź cmentarnej ziemi,
Gdzie i nam niedługo pora.

Gdzie i nam po snach i trwogach
Przyjdzie spocząć u pni krzywych.
Każda ryta wichrem droga
Tylko radość leje w żywych.

Usiądź przy mnie blisko, miła,
Spójrz mi w oczy aż do głębi,
By w twych oczach się odbiła
Zamieć, co się we mnie kłębi.

Obok mnie siedzi koleżanka, Asia, która piszę pracę magisterską “o funkcjach jakie spełnia blog dla ich autorów“.

Też będę pisał o psychologii internetu. Na początku miałem pisać o “psychologii e-learningu“. Teraz zastanawiam się nad masą innych tematów, ale napewno coś z psychologii internetu, może o uzależnieniu od internetu lub innych psychologicznych aspektach sieci.

Teraz na uczelni będę zgłębiał temat “Człowiek w pułapkach współczesnego życia społecznego“, gdzie między innymi zostanie poruszony temat mediów elektronicznych.

ŚPIESZMY SIĘ

Annie Kamieńskiej

Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
zostaną po nich buty i telefon głuchy
tylko to co nieważne jak krowa się wlecze
najważniejsze tak prędkie że nagle się staje
potem cisza normalna więc całkiem nieznośna
jak czystość urodzona najprościej z rozpaczy
kiedy myślimy o kimś zostając bez niego

Nie bądź pewny że czas masz bo pewność niepewna
zabiera nam wrażliwość tak jak każde szczęście
przychodzi jednocześnie jak patos i humor
jak dwie namiętności wciąż słabsze od jednej
tak szybko stąd odchodzą jak drozd milkną w lipcu
jak dźwięk trochę niezgrabny lub jak suchy ukłon
żeby widzieć naprawdę zamykają oczy
chociaż większym ryzykiem rodzić się niż umrzeć
kochamy wciąż za mało i stale za późno

Nie pisz o tym zbyt często lecz pisz raz na zawsze
a będziesz jak delfin łagodny i mocny

Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
i ci co nie odchodzą nie zawsze powrócą
i nigdy nie wiadomo mówiąc o miłości
czy pierwsza jest ostatnią czy ostatnia pierwszą

No i poszedł sobie. Zostawił kilka wierszy. Czułem że to będzie On, gdy Mama mnie poinformowała że ktoś zmarł od razu wiedziałem.
No bo i o czyjej śmierci mogłaby mnie informować. No cóż, wielka strata dla was Chrześcijan. Dobrze że jestem buddystą….
Ciekawe czy znacie jeszcze jakiegoś żywego wielkiego Polaka? Trzeba z polski uciekać bo tu już nikt nie został….

Francuz, Niemiec i Meksykanin chodza; na kurs je;zyka angielskiego i jako prace; domowa; mieli przygotowac’ zdania z wyrazami: green, pink i yellow.
Francuz przygotowa? zdanie: “My wife bought a green car with yellow seats but i wanted a yellow one”.
Niemiec: “Big pink elephant in the green garden with a yellow ball”.
Meksykanin natomiast przygotowa? nawet krótki dialog:
Green, Green!
A - Yo, pink up the phone!
B - Yellow?
(nadesłała Ania z Irlandii)